Synbiotyki są to produkty, które łączą w sobie probiotyk z prebiotykiem. Połączenie tych dwóch substancji sprawia, że zachodzi efekty synergiczny dzięki czemu skuteczniej przywracana jest prawidłowa mikroflora bakteryjna jelit. Synbiotyków używa się głównie do selektywnego wzrostu i rozwoju bakterii z danej grupy.
Prebiotyki są to substancje, które stymulują prawidłowy rozwój flory bakteryjnej w jelicie człowieka. Prebiotyki mogą być wprowadzone do żywności jako substancje dodatkowe, jednak warto podkreślić, że mogą występować one w sposób naturalny w żywności. Prebiotyki nie zawierają w swoim składzie żadnych mikroorganizmów. Są oporne na soki trawienne dzięki czemu docierając do jelit selektywnie stymulują rozwój jednego lub ograniczonej grupy mikroorganizmów korzystnie wpływając na zdrowie człowieka. Prebiotykami mogą być oligo- i polisacharydy, tłuszcze oraz białka.
Jednym z naturalnych prebiotyków jest skrobia oraz błonnik pokarmowy, które naturalnie występują w żywności.
Probiotyki są to specjalnie wyselekcjonowane kultury bakterii, które mają korzystne działanie dla zdrowia człowieka. Najczęściej spotykane są pod postacią pałeczek kwasu mlekowego (Lactobacillus). Probiotyki, pomimo kwaśnego środowiska w żołądku człowieka, przedostają się do jelit w żywej formie, gdzie mają zdolność do zasiedlania i rozmnażania się. Ich obecność w przewodzie pokarmowym przywraca równowagę flory bakteryjnej.
Obecnie trwają liczne badania co do wpływu probiotyków na zdrowie człowieka. Udowodniono już, że ich obecność normalizuje pracę jelit, zmniejsza częstość i nasilenie biegunek czy też stymuluje cały układ odpornościowy człowieka. Aby łatwo można było odróżnić produkty ‘zwykłe’ od tych, które zawierają w swoim składzie probiotyki producenci żywności mogą używać przedrostka ‘bio’ w nazwie produktu (np. „biokefir”, „biojogurt”).
MOM – Mięso Oddzielone Mechanicznie (j. ang. MSM: Mechanically Separated Meat). Proces polega na „siłowym” oddzieleniu mięsa jadalnego od kości. Metodę tą w przemyśle spożywczym zaczęto wdrażać w latach sześćdziesiątych XX wieku. Do dziś cieszy się powodzeniem, gdyż dzięki niej otrzymać można tani surowiec. Obecnie MOM tak naprawdę to nic innego jak mieszanka zmielonych kości, ścięgien, chrząstek oraz fragmentów mięsnych tworzących postać czegoś w rodzaju pasty.
„Dodatek do żywności” (substancja dodatkowa do żywności) oznacza każdą substancję, która w normalnych warunkach ani nie jest spożywana sama jako żywność, ani nie jest stosowana jako charakterystyczny składnik żywności, bez względu na swoją ewentualną wartość odżywczą, której celowe dodanie, ze względów technologicznych, do żywności w trakcie jej produkcji, przetwarzania, przygotowywania, obróbki, pakowania, przewozu lub przechowywania powoduje, lub można spodziewać się zasadnie, że powoduje, iż substancja ta lub jej produkty pochodne stają się bezpośrednio lub pośrednio składnikiem tej żywności. (Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności).
Czy dodatki do żywności są potrzebne?
Tak. Są to substancje, które mają wiele zastosowań i dodawane są „nie bez powodu”. Ideą stosowania substancji dodatkowych w żywności jest fakt, że dodanie takiej substancji musi być technologicznie uzasadnione, zaś zamierzonego efektu, który daje nam dany dodatek do żywności nie można uzyskać w żaden inny sposób. Jednocześnie takie zastosowanie substancji dodatkowych musi być uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia.
Dodatek substancji dodatkowej w żaden sposób nie może wprowadzać konsumenta w błąd. Ponadto, dodatek nie może stanowić zagrożenia dla zdrowia konsumenta przy zastosowanym poziomie (lub w jego zakresie), co musi być potwierdzone badaniami naukowymi. Wiecej >