Barwniki jako dodatki do żywności
Barwniki stosowane w produkcji żywności są to substancje dodatkowe nadające lub przywracające barwę środkom spożywczym. Barwnikami mogą być naturalne składniki żywności jak i naturalne źródła surowcowe normalnie nie spożywane jako żywność i nieużywane jako jej charakterystyczne składniki. Barwnikami są również preparaty otrzymane na drodze chemicznej ekstrakcji lub przy pomocy odpowiednich procesów fizycznych otrzymane ze środków spożywczych oraz innych naturalnych surowców.
Zastosowanie barwników w przemyśle spożywczym jest ściśle uregulowane prawnie. Do poniższej listy produktów spożywczych nie wolno dodawać (z pewnymi wyjątkami) w ogóle barwników:
- żywności nieprzetworzonej,
- naturalnych wód mineralnych, naturalnych wód źródlanych i wód stołowych w opakowaniach jednostkowych,
- mleka, mleka półtłustego i odtłuszczonego, pasteryzowanego lub sterylizowanego (włączając sterylizację UHT), bez dodatków smakowych i środków aromatyzujących,
- mleka czekoladowego,
- mleka fermentowanego bez dodatków smakowych i środków aromatyzujących,
- mleka zagęszczonego i mleka w proszku (niektóre rodzaje),
- maślanki bez dodatków smakowych i środków aromatyzujących,
- śmietany i śmietanki oraz śmietanki w proszku bez dodatków smakowych i środków aromatyzujących,
- olejów i tłuszczów zwierzęcych lub roślinnych, Wiecej >
E 100 – Kurkumina
Charakterystyka dodatku do żywności
Oznaczenie: E 100
Nazwa: Kurkumina (ang. curcumin)
Chemiczna nazwa: diferulometan (C21H20O6)
Występuje w postaci: żółto-pomarańczowego proszku
Rys. 1: Kurkumina (w formie enolowej)
Pochodzenie:
Kurkuminę otrzymuje w wyniku ekstrakcji kłączy ostryżu (zwanego również szafranicą, żółcieniem lub po prostu kurkumą (łac. Curcuma longa lub Curcuma domestica ). Roślinę z której możemy pozyskać kurkuminę możemy spotkać głównie w Azji.
Cechy charakterystyczne.
Najbardziej charakterystyczna dla kurkuminy jest jej barwa. W zależności od pH środowiska w którym występuje, przyjmuje barwę od żółtej po pomarańczową. Słabo rozpuszcza się w wodzie.
Jakie zastosowanie w przemyśle spożywczym?
Kurkumina stosowana jest jako barwnik.
Gdzie można ją spotkać?
Kurkumina może być stosowana w wielu produktach spożywczych. Jako nieliczna z grupy barwników może być stosowana do margaryn i tłuszczy bezwodnych (quantum satis), niektórych rodzajów aromatyzowanych napojów winopochodnych gronowych (do 100mg/l), dżemy, galaretki, powidła, konfitury (quantum satis), kiełbasy, pasztety, a jako jedyna do suszonych ziemniaków w postaci granulatu lub płatków (quantum satis).
Najczęściej kurkuminę spotkamy Wiecej >
Oznaczenia jaj
Każdy z konsumentów z łatwością zauważy, że na naszym rynku możemy spotkać jaja stemplowane jak i niestemplowane. Czy znaczek na jajku jest konieczny? To zależy. Właściciel stadka do 50 kur, sprzedający jaja na targu nie ma obowiązku stemplowania jaj. W innych przypadkach stempelek jest obowiązkowy i warto wiedzieć co oznacza numerek na stempelku, bo ma on dość istotne znaczenie. Poniżej przedstawiam krótki opis:
0 – chów ekologiczny
1 – hodowla wolnobiegowa
2 – hodowla ściółkowa
3 – chów klatkowy
Warunki w jakich kura znosiła jajko ma ogromny wpływ nie tylko na wartości smakowe jajka, ale także na jego zdrowotność. Przykładowo, w jajku zniesionym przez kurę z fermy jest około 20 razy mniej zbawiennego kwasu omega-3 niż w jajku zniesionego przez kurę wiejską.
MOM
MOM – Mięso Oddzielone Mechanicznie (j. ang. MSM: Mechanically Separated Meat). Proces polega na „siłowym” oddzieleniu mięsa jadalnego od kości. Metodę tą w przemyśle spożywczym zaczęto wdrażać w latach sześćdziesiątych XX wieku. Do dziś cieszy się powodzeniem, gdyż dzięki niej otrzymać można tani surowiec. Obecnie MOM tak naprawdę to nic innego jak mieszanka zmielonych kości, ścięgien, chrząstek oraz fragmentów mięsnych tworzących postać czegoś w rodzaju pasty.
Substancje dodatkowe do żywności
„Dodatek do żywności” (substancja dodatkowa do żywności) oznacza każdą substancję, która w normalnych warunkach ani nie jest spożywana sama jako żywność, ani nie jest stosowana jako charakterystyczny składnik żywności, bez względu na swoją ewentualną wartość odżywczą, której celowe dodanie, ze względów technologicznych, do żywności w trakcie jej produkcji, przetwarzania, przygotowywania, obróbki, pakowania, przewozu lub przechowywania powoduje, lub można spodziewać się zasadnie, że powoduje, iż substancja ta lub jej produkty pochodne stają się bezpośrednio lub pośrednio składnikiem tej żywności. (Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności).
Czy dodatki do żywności są potrzebne?
Tak. Są to substancje, które mają wiele zastosowań i dodawane są „nie bez powodu”. Ideą stosowania substancji dodatkowych w żywności jest fakt, że dodanie takiej substancji musi być technologicznie uzasadnione, zaś zamierzonego efektu, który daje nam dany dodatek do żywności nie można uzyskać w żaden inny sposób. Jednocześnie takie zastosowanie substancji dodatkowych musi być uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia.
Dodatek substancji dodatkowej w żaden sposób nie może wprowadzać konsumenta w błąd. Ponadto, dodatek nie może stanowić zagrożenia dla zdrowia konsumenta przy zastosowanym poziomie (lub w jego zakresie), co musi być potwierdzone badaniami naukowymi. Wiecej >
